مشاور جنسی

بررسی کلیات اختلال نعوظ

‏‎انزال زودرس زمانی پیش می اید  که مرد در حین رابطه جنسی زودتر از آنچه که خود یا شریک زندگی‌اش می‌خواهد انزال می‌کند. انزال زودرس یک شکایت شایع جنسی است. تخمین ها متفاوت است، اما از هر 3 مرد، 1 نفر می گویند که گاهی اوقات این مشکل را دارند

‏‎تا زمانی که به ندرت اتفاق می افتد، جای نگرانی نیست. با این حال، ممکن است تشخیص داده شود که انزال زودرس دارید اگر:

  • همیشه یا اکثر اوقات در عرض یک دقیقه پس از دخول انزال کنید
  • در تمام مدت قادر به تاخیر در انزال در حین مقاربت نیستید
  • احساس ناراحتی و ناامیدی میکنید و در نتیجه از صمیمیت جنسی اجتناب میکنید

عوامل روانی و بیولوژیکی می توانند در انزال زودرس نقش داشته باشند. اگرچه بسیاری از مردان از صحبت در مورد آن احساس خجالت می کنند، انزال زودرس یک بیماری شایع و قابل درمان است. داروها، مشاوره و تکنیک های جنسی که انزال را به تاخیر می اندازند – یا ترکیبی از آنها – می توانند به بهبود رابطه جنسی برای شما و همسرتان کمک کنند.

علائم

علامت اصلی انزال زودرس عدم توانایی در به تاخیر انداختن انزال بیش از یک دقیقه پس از دخول است. با این حال، این مشکل ممکن است در تمام موقعیت های جنسی، حتی در زمان خودارضایی، رخ دهد.

  • انزال زودرس را می توان به صورت زیر طبقه بندی کرد:
  • مادام العمر (اولیه). انزال زودرس مادام العمر در همه یا تقریباً در همه زمان ها از اولین برخوردهای جنسی شما اتفاق می افتد.
  • اکتسابی (ثانویه). انزال زودرس اکتسابی پس از تجربه جنسی قبلی بدون مشکلات انزالی ایجاد می شود.

بسیاری از مردان احساس می کنند که علائم انزال زودرس را دارند، اما این علائم با معیارهای تشخیصی برای انزال زودرس مطابقت ندارد. در عوض این مردان ممکن است انزال زودرس متغیر طبیعی داشته باشند که شامل دوره های انزال سریع و همچنین دوره های انزال طبیعی شامل شود

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؛

اگر در اغلب تماس های جنسی زودتر از آنچه می خواهید انزال می کنید، با پزشک خود صحبت کنید. معمولاً مردان از بحث در مورد نگرانی های مربوط به سلامت جنسی خجالت می کشند، اما اجازه ندهید که شما را از صحبت با پزشک خود باز دارد. انزال زودرس یک مشکل شایع و قابل درمان است.

برای برخی از مردان، گفتگو با پزشک ممکن است به کاهش نگرانی در مورد انزال زودرس کمک کند. به عنوان مثال، شنیدن این موضوع که زود انزالی گاه به گاه طبیعی است و میانگین زمان از شروع مقاربت تا انزال حدود پنج دقیقه است، ممکن است آرامش بخش باشد.

آخرین اطلاعات بهداشتی را از کارشناسان  کلینیک دریافت کنید.

علل

علت دقیق انزال زودرس مشخص نیست. در حالی که زمانی تصور می شد که این فقط روانی است، پزشکان اکنون می دانند که انزال زودرس شامل تعامل پیچیده ای از عوامل روانی و بیولوژیکی است.

  • علل روانی
  • عوامل روانشناختی که ممکن است نقش داشته باشند عبارتند از:
  • * تجربیات جنسی اولیه
  • * سوء استفاده جنسی
  • * تصویر بدن ضعیف
  • * افسردگی
  • * نگرانی در مورد انزال زودرس
  • * احساس گناه که تمایل شما را به عجله در برخوردهای جنسی افزایش می دهد

عوامل دیگری که می توانند نقش داشته باشند عبارتند از:

* اختلال در نعوظ. مردانی که نگران به دست آوردن یا حفظ نعوظ در حین مقاربت هستند، ممکن است الگوی عجله برای انزال ایجاد کنند که تغییر آن دشوار و مشکل است.

* اضطراب بسیاری از مردان مبتلا به انزال زودرس نیز دارای مشکلات اضطرابی هستند – یا به طور خاص در مورد عملکرد جنسی یا مربوط به مسائل دیگر.

* مشکلات روابط اگر روابط جنسی رضایت‌بخشی با شریک‌های دیگر داشته‌اید که در آن انزال زودرس به ندرت اتفاق افتاده یا اصلاً اتفاق نیفتاده است، ممکن است مسائل بین فردی بین شما و شریک فعلی‌تان به این مشکل کمک کند.

علل بیولوژیکی

تعدادی از عوامل بیولوژیکی ممکن است در انزال زودرس نقش داشته باشند، از جمله:

* سطوح غیر طبیعی هورمون

* سطوح غیر طبیعی مواد شیمیایی مغز به نام انتقال دهنده های عصبی

* التهاب و عفونت پروستات یا مجرای ادرار

* صفات ارثی

عوامل خطر

عوامل مختلفی می توانند خطر انزال زودرس را افزایش دهند، از جمله:

* اختلال در نعوظ. اگر گهگاه یا به طور مداوم در ایجاد یا حفظ نعوظ مشکل دارید، ممکن است در معرض خطر انزال زودرس باشید. ترس از دست دادن نعوظ ممکن است باعث شود که شما آگاهانه یا ناخودآگاه در برخوردهای جنسی عجله کنیدو بهم ریختگی داشته باشید

* فشار. فشار عاطفی یا ذهنی در هر زمینه ای از زندگی شما می تواند در انزال زودرس نقش داشته باشد و توانایی شما را برای استراحت و تمرکز در طول برخوردهای جنسی محدود کند ارامش خود را حفظ کنید

عوارض

انزال زودرس می تواند مشکلاتی را در زندگی شخصی شما ایجاد کند، از جمله:

* استرس و مشکلات رابطه. یکی از عوارض شایع انزال زودرس استرس رابطه است.

* مشکلات باروری انزال زودرس می تواند گاهی اوقات لقاح را برای زوج هایی که در حال تلاش برای بچه دار شدن هستند دشوار کندو به تاخیر براندازد

اختلال نعوظ چه میباشد ؟؟؟؟

دکمه اشتراک گذاری فیس بوک دکمه اشتراک گذاری توییتر دکمه اشتراک گذاری پینترست دکمه اشتراک ایمیل دکمه اشتراک گذاری این دکمه اشتراک گذاری

اختلال نعوظ شایع ترین مشکل جنسی است که مردان به پزشک خود گزارش می دهند. این بیماری سی میلیون مرد را تحت تاثیر قرار می دهد.

‏اختلال نعوظ  به عنوان مشکل در ایجاد یا حفظ نعوظی که برای رابطه جنسی به اندازه کافی سفت است

اگرچه نادر نیست که مردی هر از گاهی با مشکلاتی در نعوظ مواجه شود که پیشرونده است یا به طور معمول با رابطه جنسی اتفاق می افتد، طبیعی نیست و باید درمان شود.

اختلال نعوظ ممکن است رخ دهد:

اغلب زمانی که جریان خون در آلت تناسلی محدود می شود یا اعصاب آسیب می بینند

با استرس یا دلایل احساسی

به عنوان یک هشدار اولیه از یک بیماری جدی تر، مانند: تصلب شرایین (سخت شدن یا مسدود شدن شریان ها)، بیماری قلبی، فشار خون بالا یا قند خون بالا ناشی از دیابت

یافتن علت(های) اختلال های شما به درمان مشکل کمک می کند و به سلامت کلی شما کمک می کند. به عنوان یک قاعده، آنچه برای سلامت قلب شما مفید است برای سلامت جنسی شما نیز مفید است.

نعوظ چگونه کار می کند

در طول برانگیختگی جنسی، اعصاب مواد شیمیایی آزاد می کنند که جریان خون را در آلت تناسلی افزایش می دهد. خون به دو محفظه نعوظ در آلت تناسلی که از بافت ماهیچه ای اسفنجی ساخته شده است (کاورنوزوم) جریان می یابد. اتاقک های جسم غار توخالی نیستند.

نمودار نحوه عملکرد نعوظ

بزرگنمایی کنید

در حین نعوظ، بافت های اسفنجی شل می شوند و خون را به دام می اندازند. فشار خون در حفره ها آلت تناسلی را سفت می کند و باعث نعوظ می شود. هنگامی که یک مرد به ارگاسم می رسد، مجموعه دوم سیگنال های عصبی به آلت تناسلی می رسد و باعث می شود که بافت های عضلانی آلت تناسلی منقبض شوند و خون دوباره به گردش خون مرد آزاد شود و نعوظ پایین بیاید.

وقتی از نظر جنسی تحریک نمی‌شوید، آلت تناسلی نرم و شل می‌شود. مردان ممکن است متوجه شوند که اندازه آلت تناسلی با گرما، سردی یا نگرانی متفاوت است. این طبیعی است و منعکس کننده تعادل خونی است که به آلت تناسلی وارد و خارج می شود.جریان های مهم که وجود دارند

علائم

با اختلال نعوظ به سختی می توان نعوظی را به دست آورد یا حفظ کرد که برای رابطه جنسی به اندازه کافی سفت باشد. هنگامی که اختلال نعوظ تبدیل به یک مشکل روتین و آزاردهنده می شود، ارائه دهنده مراقبت های اولیه یا متخصص اورولوژی می تواند کمک کند.

‏اختلال نعوظ  ممکن است یک علامت هشدار دهنده اصلی بیماری قلبی عروقی باشد که نشان دهنده ایجاد انسداد در سیستم عروقی مردان است. برخی از مطالعات نشان داده اند که مردان مبتلا به اختلال نعوظ در معرض خطر حمله قلبی، سکته مغزی یا مشکلات گردش خون در پاها هستند. اختلال باعث:

عزت نفس پایین

افسردگی

ناراحتی برای مرد و شریک زندگی او

اگر اختلال نعوظ بر رفاه مرد یا روابط او تأثیر می گذارد، باید درمان شود. هدف از درمان، رفع یا تقویت عملکرد نعوظ، کمک به سلامت گردش خون و کمک به کیفیت زندگی یک مرد است

علل:

‏اختلال می تواند ناشی از مشکلات سلامتی، مسائل عاطفی یا هر دو باشد. برخی از عوامل خطر شناخته شده عبارتند از:

بالای پنجاه  سال بودن

داشتن قند خون بالا (دیابت)

داشتن فشار خون بالا

داشتن بیماری قلبی عروقی

داشتن کلسترول بالا

سیگار کشیدن

استفاده از مواد مخدر یا نوشیدن بیش از حد الکل

چاق بودن

نداشتن ورزش

اگرچه اختلال با افزایش سن مردان شایع تر می شود، پیر شدن همیشه باعث اختلال نمی شود. برخی از مردان تا 80 سالگی عملکرد جنسی خود را حفظ می کنند. اختلال نعوظ  می تواند نشانه اولیه یک مشکل سلامت جدی تر باشد. پیدا کردن و درمان دلیل اختلال نعوظ اولین قدم حیاتی است.

علل فیزیکی اختلال نعوظ

‏زمانی اتفاق می افتد که:

جریان خون کافی به آلت تناسلی وجود ندارد

بسیاری از مسائل بهداشتی می تواند جریان خون را به آلت تناسلی کاهش دهد، مانند سخت شدن شریان ها، بیماری قلبی، قند خون بالا (دیابت) و سیگار.

آلت تناسلی نمی تواند خون را در حین نعوظ به دام بیندازد

اگر خون در آلت تناسلی نماند، مرد نمی تواند نعوظ را حفظ کند. این موضوع در هر سنی ممکن است رخ دهد.

سیگنال های عصبی از مغز یا نخاع به آلت تناسلی نمی رسد

برخی از بیماری ها، آسیب یا جراحی در ناحیه لگن می تواند به اعصاب آلت تناسلی آسیب برساند.

دیابت می تواند باعث بیماری عروق کوچک یا آسیب عصبی به آلت تناسلی شود

درمان‌های سرطان در نزدیکی لگن می‌تواند بر عملکرد آلت تناسلی تأثیر بگذارد

جراحی و یا پرتودرمانی برای سرطان های زیر شکم یا لگن می تواند باعث اختلال نعوظ شود. درمان سرطان پروستات، کولون-رکتال یا مثانه اغلب مردان را مبتلا به اختلال نعوظ می کند. بازماندگان سرطان باید برای نگرانی های مربوط به سلامت جنسی به اورولوژیست مراجعه کنند.

داروهایی که برای درمان سایر مشکلات سلامتی استفاده می‌شوند می‌توانند بر نعوظ تأثیر منفی بگذارند

بیماران باید در مورد عوارض جانبی دارو با پزشک مراقبت های اولیه خود صحبت کنند و راه های درمانی را جستجو کنند

علل عاطفی اختلال نعوظ چه میباشد ؟!

رابطه جنسی عادی نیاز به همکاری ذهن و بدن دارد. مشکلات عاطفی یا رابطه می تواند باعث یا بدتر اختلال نعوظ شود

برخی از مسائل احساسی که می تواند باعث اختلال شود عبارتند از:

افسردگی

اضطراب

تعارضات رابطه

استرس در خانه یا محل کار

استرس ناشی از تعارضات اجتماعی، فرهنگی یا مذهبی

نگران عملکرد جنسی باشید

تشخیص

یافتن علت  اختلال نعوظ شما به هدایت گزینه های درمانی شما کمک می کند.

تشخیص اختلال نعوظ با پرسیدن سوالاتی در مورد سلامت قلب و عروق و مشکل نعوظ شما توسط ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شروع می شود. ارائه دهنده شما همچنین ممکن است شما را معاینه فیزیکی کند، آزمایش های آزمایشگاهی را سفارش دهد یا شما را به یک متخصص اورولوژی ارجاع دهد.

سلامت و تاریخچه اختلال نعوظ

پزشک از شما سوالاتی در مورد سابقه سلامتی و سبک زندگی شما خواهد پرسید. به اشتراک گذاشتن حقایق در مورد داروهایی که مصرف می کنید یا سیگار می کشید یا مقدار الکل مصرف می کنید بسیار ارزشمند است. او در مورد عوامل استرس زا اخیر در زندگی شما سوال خواهد کرد. صریح با پزشک خود صحبت کنید تا او بتواند به شما در یافتن بهترین گزینه برای درمان کمک کند

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی چه سوالاتی خواهد پرسید؟

سوالاتی در مورد سلامتی شما:

چه داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه یا مکمل هایی مصرف می کنید؟

آیا از داروهای تفریحی استفاده می کنید؟

آیا سیگار می کشی؟

چقدر الکل می نوشید؟

آیا جراحی یا پرتودرمانی در ناحیه لگن داشته اید؟

آیا مشکل ادراری دارید؟

آیا مشکلات سلامتی دیگری (درمان شده یا درمان نشده) دارید؟

سوالات پیرامون می‌توانند به شما بهتر کمک کنند

سوالات در مورد اختلال نعوظ

دانستن تاریخچه اختلال به پزشک کمک می کند تا بفهمد که آیا مشکلات شما به دلیل تمایل شما به رابطه جنسی، عملکرد نعوظ، انزال یا ارگاسم (اوج لذت) است. برخی از این سوالات ممکن است خصوصی یا حتی شرم آور به نظر برسند. با این حال، مطمئن باشید که پزشک شما حرفه ای است و پاسخ های صادقانه شما به یافتن علت و بهترین درمان برای شما کمک می کند.

سوالاتی در مورد علائم اختلال نعوظ شما:

چه مدت است که این علائم را دارید؟ آیا آنها به آرامی شروع کردند یا یکباره؟

آیا صبح ها با نعوظ از خواب بیدار می شوید یا در طول شب؟

اگر نعوظ دارید، چقدر محکم هستند؟ آیا نفوذ سخت است؟

آیا نعوظ شما در زمان‌های مختلف تغییر می‌کند، مانند زمانی که به شریک زندگی می‌روید، در حین تحریک دهانی یا خودارضایی؟

آیا با میل جنسی یا برانگیختگی مشکل دارید؟

آیا با انزال یا ارگاسم ( اوج گرفتن ) مشکل دارید؟

چگونه این مشکل نحوه لذت بردن از رابطه جنسی را تغییر می دهد؟

آیا با نعوظ دردناک هستید، توده یا برآمدگی در آلت تناسلی احساس می کنید یا انحنای آلت تناسلی دارید؟ اینها نشانه های بیماری پیرونی هستند که قابل درمان هستند، اما نیاز به یک متخصص اورولوژی برای ارزیابی و مدیریت دارند.

سوالاتی در مورد استرس و سلامت عاطفی

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است از شما سوالاتی در مورد افسردگی یا اضطراب بپرسد. او ممکن است در مورد مشکلات در رابطه شما با یک شریک بپرسد. برخی از ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی نیز ممکن است بپرسند که آیا ممکن است با شریک جنسی شما صحبت کنند.

  • آیا اغلب تحت استرس زیادی هستید یا اخیراً چیزی شما را ناراحت کرده است؟
  • آیا اضطراب، افسردگی یا سایر مشکلات سلامت روانی دارید؟
  • آیا برای سلامت روان خود دارو مصرف می کنید؟
  • چقدر از زندگی جنسی خود راضی هستید؟ آیا اخیراً تغییراتی رخ داده است؟
  • رابطه شما با همسرتان چگونه است؟ آیا اخیراً تغییراتی رخ داده است؟

معاینه بدنی

یک معاینه فیزیکی سلامت کلی شما را بررسی می کند. معاینه با تمرکز بر اندام تناسلی شما (آلت تناسلی و بیضه ها) اغلب برای بررسی اختلال نعوظ انجام می شود. بر اساس سن و عوامل خطر، معاینه ممکن است بر قلب و سیستم خون شما نیز متمرکز باشد: قلب، نبض محیطی و فشار خون. پزشک ممکن است بر اساس سن و سابقه خانوادگی شما یک معاینه رکتوم برای بررسی پروستات انجام دهد. این آزمایشات دردناک نیستند. اکثر بیماران قبل از شروع درمان نیازی به آزمایشات زیادی ندارند.

اطلاعات درباره نحوه عملکرد ها الزامی است که باید در طی دوره درمان رعایت شود

درمان های اختلال نعوظ:

درمان های داخل غاری  و مجرای ادرار

اگر داروهای خوراکی اثر گذار نباشند، داروی آلپروستادیل برای استفاده در مردان مبتلا به اختلال نعوظ تأیید شده است. این دارو بر اساس نحوه استفاده به دو شکل وجود دارد: تزریق داخل حفره ای یا از طریق مجرای ادرار

درمان خود تزریقی

آلپروستادیل با یک سوزن بسیار ظریف به سمت آلت تناسلی تزریق می شود. ارزش زیادی دارد که قبل از انجام این کار به تنهایی اولین واکسن را در مطب پزشک انجام دهید. آموزش های خود تزریق باید در مطب پزشک شما توسط یک متخصص مجرب داده شود. میزان موفقیت برای داشتن یک نعوظ برای داشتن رابطه جنسی تا 85 درصد با این درمان می شود. بسیاری از مردانی که به مهارکننده‌های PDE5 دارویی پاسخ نمی‌دهند را می‌توان با ICI «نجات داد».

آلپروستادیل ممکن است به عنوان مخلوط با دو داروی دیگر برای درمان ED استفاده شود. این درمان ترکیبی به نام “بیمیکس یا تری میکس” قوی تر از آلپروستادیل به تنهایی است و به درمان استاندارد برای ED تبدیل شده است. فقط ماده آلپروستادیل مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا برای ED است. مقدار هر داروی مورد استفاده را می توان بر اساس شدت ED شما توسط یک پزشک تغییر داد. در مورد نحوه تزریق، میزان تزریق و نحوه افزایش ایمن دوز دارو در صورت لزوم توسط متخصص بهداشت خود آموزش خواهید دید.

درمان ICI اغلب نعوظ مناسبی ایجاد می کند که پس از 20-30 دقیقه یا با اوج گیری کاهش می یابد. از آنجایی که نعوظ ICI توسط اعصاب آلت تناسلی شما تنظیم نمی شود، اگر نعوظ بعد از ارگاسم ادامه یابد، نباید تعجب کنید. شایع ترین عارضه جانبی درمان ICI نعوظ طولانی مدت است. نعوظ های طولانی مدت (بیش از 1 ساعت) را می توان با تزریق دوم (پادزهر) در مطب معکوس کرد.

نعوظ مدت طولانی مدت

مردانی که نعوظ آلت تناسلی آنها بیش از دو تا چهار ساعت طول می کشد باید به دنبال مراقبت های اورژانس باشند. پریاپیسم یک نعوظ طولانی مدت است که بیش از چهار ساعت طول می کشد. بسیار دردناک است. شکست در خنثی سازی پریاپیسم منجر به آسیب طولانی مدت آلت تناسلی  میشود.و ED  درمان نمی شود.

راهکارهایی برای اختلال نعوظ:

منظور از Ed اختلال نعوظ است.

داروهای خوراکی (مهارکننده‌های PDE5) این مهار کننده ها برای باز کردن عروق استفاده می شوند.

داروهایی که به عنوان مهارکننده های PDE نوع 5 شناخته می شوند، جریان خون آلت تناسلی را افزایش می دهند. اینها تنها داروهای خوراکی مورد تایید سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای درمان ED هستند.

  • ویاگرا (سیلدنافیل سیترات)
  • ‏لویترا
  • سیالیس (تادالافیل)
  • استندرا  (آوانافیل)

برای بهترین نتیجه، مردان مبتلا به ED این قرص ها را حدود یک یا دو ساعت قبل از رابطه جنسی مصرف می کنند. این داروها به عملکرد نرمال عصبی آلت تناسلی نیاز دارند. مهارکننده‌های PDE5 پاسخ‌های طبیعی نعوظ را بهبود می‌بخشند و به جریان خون در آلت تناسلی کمک می‌کنند. طبق دستور از این داروها استفاده کنید. حدود 7 مرد از هر 10 مرد عملکرد خوبی دارند و نعوظ بهتری دارند. نرخ پاسخ برای بیماران دیابتی و دچار سرطان کمتر است.

اگر داروهای نیترات دار برای قلب خود مصرف می کنید، نباید  مهارکننده PDE5 مصرف کنید. همیشه قبل از استفاده از مهارکننده PDE5 با مشاور پزشکی صحبت کنید تا بدانید چگونه ممکن است بر سلامت شما تأثیر بگذارد.

اغلب، عوارض جانبی مهارکننده های PDE5 خفیف است و اغلب فقط مدت کوتاهی طول می کشد. شایع ترین عوارض جانبی عبارتند از:

  • سردرد
  • بینی گرفته
  • گرگرفتگی صورت
  • دردهای عضلانی
  • سوء هاضمه

در موارد اندکی، داروی ویاگرا می تواند باعث ایجاد سایه سبز آبی در بینایی شود که برای مدت کوتاهی باقی می ماند. در موارد نادر، داروی  سیالیس می تواند باعث ایجاد یا افزایش کمردرد یا درد عضلات پشت شود. در بیشتر موارد، عوارض جانبی با اثرات مهارکننده PDE5 بر سایر بافت‌های بدن مرتبط است، به این معنی که آنها برای افزایش جریان خون به آلت تناسلی شما کار می‌کنند و در عین حال بر سایر بافت‌های عروقی بدن شما تأثیر می‌گذارند. اینها “واکنش های آلرژیک” نیستند.

تستوسترون درمانی

در موارد نادری که میل جنسی کم و کمبود تستسترون در خون مقصر ED است، تستوسترون درمانی ممکن است نعوظ طبیعی را برطرف کند یا در صورت ترکیب با داروهای ED (مهارکننده‌های PDE نوع 5) کمک کند.

دستگاه نعوظ خلاء

دستگاه نعوظ خلاء یک لوله پلاستیکی است که روی آلت تناسلی می لغزد و با پوست بدن مهر و موم می کند. یک پمپ در انتهای دیگر لوله خلاء کم فشاری را در اطراف بافت نعوظ ایجاد می کند که منجر به نعوظ می شود. سپس یک حلقه الاستیک روی پایه آلت تناسلی قرار می گیرد. این کار خون را در آلت تناسلی  تا 30 دقیقه نگه می دارد.جریان و شدت خون بالا در آلت تناسلی باعث نعوظ مناسب می شود. با آموزش مناسب، 75 مرد از هر 100 مرد توانسته اند با استفاده از دستگاه نعوظ خلاء نعوظ مناسبی داشته باشند.

درمان داخل مجرای ادراری (IU).

برای درمان  داخل مجاری ادراری، یک گلوله کوچک از دارو، آلپروستادیل، در مجرای ادرار (لوله ای که ادرار را از بدن شما خارج می کند) جای گذاری می شود. استفاده از این دارو به این معنی است که شما مجبور نیستید به خودتان واکسن بزنید، متأسفانه ممکن است به خوبی ICI عمل نکند. مانند درمان ICI، IU Alprostadil باید در مطب، استفاده شود و بعد در خانه مورد مصرف قرار بگیرد.

شایع ترین عوارض  IU آلپروستادیل احساس سوزش در آلت تناسلی می باشد. اگر نعوظ بیش از چهار ساعت ادامه یابد برای کاهش آن به مراقبت های پزشکی نیاز دارد.

درمان جراحی

درمان جراحی اصلی اختلال نعوظ شامل قرار دادن ایمپلنت آلت تناسلی (که پروتز آلت تناسلی نیز نامیده می شود) است. از آنجایی که جراحی عروق آلت تناسلی برای مردان سالخورده ای که مهارکننده های PDE5 خوراکی، درمان های ICI یا IU ناموفق هستند توصیه نمی شود، ایمپلنت قدم بعدی برای این بیماران است. اگرچه کاشت ایمپلنت آلت تناسلی یک عمل جراحی است که عوارضی را به همراه دارد، اما آنها بالاترین میزان موفقیت و رضایت را در بین گزینه های درمانی اختلال نعوظ دارند.

ایمپلنت آلت تناسلی دستگاهی است که  کامل در داخل بدن شما قرار می گیرد. آنها آلت تناسلی سفت ایجاد می کنند که به شما امکان می دهد رابطه جنسی طبیعی داشته باشید.

دو نوع ایمپلنت آلت تناسلی وجود دارد.

ایمپلنت نیمه سفت و سخت (خم شدنی)

ساده ترین نوع ایمپلنت از دو میله با خم شدن آسان ساخته می شود که اغلب از سیلیکون ساخته شده اند. این میله های سیلیکونی به آلت مردان استحکام لازم برای نفوذ جنسی را می دهد. ایمپلنت را می توان برای ادرار کردن به سمت پایین یا برای رابطه جنسی به سمت بالا خم کرد.

ایمپلنت بادی

با یک ایمپلنت بادی، سیلندرهای پر از مایع در طول آلت تناسلی قرار می گیرند. لوله این استوانه ها را به پمپی که در داخل کیسه بیضه (بین بیضه ها) قرار می گیرد، متصل می کند. هنگامی که پمپ درگیر است، فشار در سیلندرها آلت تناسلی را باد کرده و آن را سفت می کند. ایمپلنت‌های بادی نعوظ طبیعی به نظر می‌رسند و برای شریک زندگی شما احساس طبیعی هستند. جراح شما ممکن است یک روان کننده برای همسرتان پیشنهاد کند. با ایمپلنت، مردان می توانند استحکام و گاهی اوقات اندازه نعوظ را کنترل کنند. ایمپلنت به زوجین امکان می دهد  که به طور خود به خود صمیمی شوند.

تست های آزمایشگاهی

ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است آزمایش خون و جمع‌آوری نمونه ادرار را برای بررسی مشکلات سلامتی که باعث اختلال نعوظ می‌شوند، درخواست کند.

تست های دیگر

کارشناسان بهداشت اغلب از پرسشنامه ها برای ارزیابی توانایی شما در شروع و حفظ نعوظ، سنجش میزان رضایت شما از رابطه جنسی و کمک به شناسایی مشکلات ارگاسم استفاده می کنند.

تست های پیشرفته عملکرد نعوظ

برای برخی از مردان مبتلا به عدم نعوظ آزمایشات تخصصی ممکن است برای هدایت درمان یا ارزیابی مجدد شما پس از شکست درمان مورد نیاز باشد.

ازمایش خون برای بررسی تستوسترون و سایر هورمون های مردانه انجام می شود

  • آزمایش خون برای اندازه گیری قند خون (دیابت)
  • سونوگرافی (داپلر آلت تناسلی) برای بررسی جریان خون
  • شلیک به آلت تناسلی با یک محرک عروقی برای ایجاد نعوظ
  • اشعه ایکس لگن مانند آرتریوگرافی، ام آر آی یا سی تی اسکن به ندرت برای بررسی عدم نعوظ مورد نیاز است مگر اینکه سابقه ضربه یا سرطان وجود داشته

رفتار

  • درمان عدم نعوظ با مراقبت از سلامت قلب و عروق شما شروع می شود. پزشک شما ممکن است به «عوامل خطر» اشاره کند که می‌توانند تغییر یا بهبود یابند.
  • ممکن است از شما خواسته شود عادات غذایی خاصی را تغییر دهید، سیگار نکشید، تمرینات ورزشی را افزایش دهید یا مصرف مواد مخدر یا الکل را متوقف کنید. ممکن است جایگزین هایی برای داروهایی که مصرف می کنید به شما پیشنهاد شود. (هرگز داروهای تجویزی را بدون مشورت با پزشک خود قطع یا تغییر ندهید.)
  • ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما نیز ممکن است درمان مشکلات عاطفی را پیشنهاد دهد. اینها می تواند ناشی از تعارضات روابط، عوامل استرس زای زندگی، افسردگی یا اضطراب ناشی از مشکلات گذشته عدم نعوظ را به همراه داشته باشد
  • درمان های زیر برای درمان اختلال  نعوظ به طور مستقیم در دسترس هستند.

درمان های اختلال نعوظ

درمان های غیر تهاجمی اغلب ابتدا امتحان می شوند. بسیاری از شناخته شده ترین درمان های عدم نعوظ به خوبی کار می کنند و بی خطر هستند. با این حال، کمک می کند که از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد عوارض جانبی که ممکن است از هر گزینه ایجاد شود سؤال کنید:

  • داروهای خوراکی مثل ویاگرا و…….
  • تستوسترون درمانی (زمانی که تستوسترون پایین در آزمایش خون تشخیص داده شود)
  • تزریق آلت تناسلی (ICI، آلپروستادیل داخل حفره ای)
  • داروهای داخل مجرای ادرار (IU، آلپروستادیل)
  • دستگاه های نعوظ خلاء
  • ایمپلنت آلت تناسلی
  • جراحی برای دور زدن آسیب شریان آلت تناسلی برای برخی از مردان جوان با سابقه ترومای شدید لگن. جراحی عروق آلت تناسلی برای مردان مسن با شریان های سفت شده توصیه نمی شود.

عمل جراحی چگونه است؟

ایمپلنت آلت تناسلی اغلب با بیهوشی است. اگر بیمار عفونت سیستمی، پوستی یا مجاری ادراری داشته باشد، این جراحی باید تا درمان  عفونت‌ها به تعویق بیفتد. اگر مردی از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کند، ممکن است لازم باشد با یک متخصص  در مورد قطع داروها برای جراحی مشورت کند.

اغلب، یک برش کوچک جراحی ایجاد می شود. بریدگی یا بالای آلت تناسلی در جایی است که به شکم می‌پیوندد یا در زیر آلت تناسلی در جایی که به کیسه بیضه می‌پیوندد. هیچ بافتی برداشته نمی شود. از دست دادن خون به طور معمول کم است. بیمار یا در همان روز به خانه می رود یا یک شب را در بیمارستان می گذراند.

زمان بهبودی و احساس درد بعد از کاشت آلت تناسلی:

اکثر مردان درد را احساس می کنند و با داروهای مسکن به مدت یک تا دو هفته احساس بهتری خواهند داشت. پس از هفته اول، داروهای مسکن (مانند استامینوفن یا ایبوپروفن) ممکن است مصرف کنند.

ناراحتی، کبودی و تورم بعد از جراحی تا چند هفته ادامه خواهد داشت.

در ماه اول، مردان باید فعالیت بدنی خود را محدود کنند. جراح توضیح می دهد که چه زمانی و چه مقدار ورزش در طول دوره بهبودی انجام شود.

مردان اغلب تا هشت هفته پس از جراحی شروع به رابطه جنسی با ایمپلنت آلت تناسلی خود می کنند. اگر تورم یا درد مداوم وجود داشته باشد، استفاده از ایمپلنت ممکن است به تعویق بیفتد. متخصص مراقبت های بهداشتی در مطب جراح در مورد نحوه باد کردن و تخلیه ایمپلنت صحبت خواهد کرد.

جراحی پروتز خطراتی دارد و قبل از انجام این عمل به بیماران مشاوره داده می شود. اگر عفونت بعد از عمل وجود داشته باشد، ایمپلنت  برداشته خواهد شد. دستگاه ها قابل اعتماد هستند، اما در صورت خرابی مکانیکی، دستگاه یا بخشی از دستگاه نیاز به تعویض جراحی دارد. اگر پروتز آلت تناسلی برداشته شود، دیگر درمان‌های غیرجراحی احتمال دارد کارساز نباشند.

اکثر مردانی که ایمپلنت آلت تناسلی دارند همسرانشان راضی هستند.

  • آزمایشات بالینی
  • چندین درمان ترمیمی  برای اختلال نعوظ در دست پژوهش هستند:
  • امواج ضربه ای برون بدنی (ESWT) – امواج ضربه ای با شدت کم که هدف آنها رفع بافت های نعوظ و کمک به بازیابی نعوظ طبیعی است.
  • تزریق داخل حفره ای سلول های بنیادی – برای کمک به رشد مجدد بافت غار
  • پلاسمای غنی از پلاکت اتولوگ تزریق داخل حفره ای (APRP) – برای کمک به رشد مجدد بافت غار
  • اینها در حال حاضر توسط سازمان غذا و دارو  برای مدیریت اختلال نعوظ تایید نشده اند، اما ممکن است از طریق مطالعات تحقیقاتی (کارآزمایی های بالینی) ارائه شوند. بیمارانی که علاقه مند هستند باید قبل از شروع هر کارآزمایی بالینی در مورد خطرات و مزایای هر یک و همچنین هزینه ها صحبت کنند. اکثر درمان هایی که توسط FDA تایید نشده اند، تحت پوشش امتیازات بیمه دولتی یا خصوصی نخواهند بود.

مکمل

  • مکمل ها محبوب هستند و اغلب ارزان تر از داروهای تجویزی برای اختلال نعوظ هستند. با این حال، مکمل ها برای اینکه تشخیص داده شود چقدر خوب کار می کنند یا اینکه آیا آنها یک درمان بی خطر برای ED هستند، آزمایش نشده اند.
  •  بیماران باید بدانند که بسیاری از داروهای بدون نسخه در آزمایش‌های دارویی پیدا شده‌اند که مهارکننده‌های PDE 5 را به‌عنوان ماده اصلی خود «گم‌شده» کرده‌اند. مقدار ویاگرا، سیالیس، لویترا یا استندرا که ممکن است در این مکمل ها باشد تحت کنترل کیفیت نیست و ممکن است از قرصی به قرص دیگر متفاوت باشد. سازمان غذا و دارو هشدارهایی را برای مصرف کنندگان گوشزد کرده است.

بعد از درمان

  • تمام درمان های اختلال نعوظ (به جز جراحی ایمپلنت) در صورت نیاز برای رابطه جنسی استفاده می شود و سپس از بین می رود. درمان‌ها به اختلال نعوظ کمک می‌کنند، اما مشکل اصلی آلت تناسلی را رفع نمی کنند.
  • اگر درمان‌های پزشکی آنطور که انتظار می‌رفت کار نکرد:
  • تغییر دوز (برای PDE5i، IU یا ICI آلپروستادیل) طبق تجویز پزشک ممکن است موثر باشد.
  • مرور مجدد دستورالعمل ها ممکن است یک مرحله از دست رفته در برنامه درمانی را آشکار کند
  • در نظر گرفتن یک مشاورممکن است ضروری باشد: مشاوره عاطفی/مشاوره جنسی/مراقبه و ….
  • هرگز تسلیم نشوید!

سوالات مهم

  • چگونه بفهمیم اختلال نعوظ جسمی است یا روانی:
  • دانستن آن سخت است. ارائه دهندگان بهداشت اکنون متوجه شده اند که اکثر مردان یک علت فیزیکی زمینه ای برای اختلال نعوظ دارند. برای عده ی زیادی  بیماران، عوامل فیزیکی و عاطفی وجود دارد که منجر به اختلال نعوظ می شود. اثبات اینکه هیچ بخش روانی در اختلال نعوظ مرد وجود ندارد غیرممکن است.
  • اگر دل نگران  این باشم که نعوظ داشته باشم، آیا  وضعیت بدتر می شود:
  •  نگرانی در مورد توانایی شما برای نعوظ می تواند نعوظ را دشوار کند. این اضطراب عملکرد نامیده می شود و با مشاوره روان شناسی میتوان به ان کمک کرد.
  • آیا می توانم گزینه های درمانی را ترکیب کنم؟
  • این اغلب انجام می شود. با این حال، تنها پس از صحبت با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در این مورد، درمان ها را ترکیب کنید. نعوظ ممکن است با دارو درمانی بسیار طولانی باشد که خطرناک است. از پزشک خود بخواهید دستورالعمل های مناسب را به شما توضیح دهد.
  • تا زمانی که مصرف این داروی جدید را شروع نکردم خوب بودم، چه باید بکنم؟
  • هرگز بدون مشورت با پزشک خود، داروهای تجویزی را قطع یا تغییر ندهید.
  • بسیاری از داروها می توانند باعث اختلال نعوظ شوند، اما برخی از آنها را نمی توان تغییر داد زیرا مزایای دارو برای شما بسیار مهم است. اگر مطمئن هستید که یک داروی خاص باعث ایجاد مشکل اختلال نعوظ شده است، از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود بپرسید که آیا می توانید دارو را تغییر دهید. اگر باید داروی ایجاد کننده مشکل را مصرف کنید، درمان های اختلال نعوط وجود دارد که می تواند کمک کند.
  • چه سوالاتی را باید از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود بپرسم؟
  • اختلال نعوظ چیست؟
  • چه چیزی باعث اختلال نعوظ می شود؟ آیا می توان از آن جلوگیری کرد؟
  • آیا می توانید در مورد اختلال نعوظ به من کمک کنید یا باید به متخصص مراجعه کنم؟ در صورت نیاز به متخصص (اورولوژیست) آیا شما برای من ارجاع دارید؟
  • چه آزمایشاتی را برای یافتن دلیل اختلال نعوظ من پیشنهاد می کنید و چرا؟
  • آیا می توانید سلامت قلب و خون من را بررسی کنید؟
  • آیا تغییراتی در شیوه زندگی وجود دارد که بتواند به علائم من کمک کند؟
  • چه نوع درمان هایی در دسترس هستند؟
  • چه درمانی را برای من پیشنهاد می کنید و چرا؟
  • مزایا و معایب هر نوع درمان را برایم توضیح می دهید؟
  • اگر درمانی به من کمک نکند چه کاری باید انجام دهم؟
  • انزال زود رس به چه معنااست

انزال زودرس زمانی اتفاق می‌افتد که مرد در حین رابطه جنسی(دخول) زودتر از آنچه که خود یا شریک زندگی‌اش می‌خواهد انزال می‌کند. انزال زودرس یک شکایت رایج جنسی است. تخمین ها متفاوت است، اما از هر 3 مرد، 1 نفر دچار زود انزالی می باشد. تا زمانی که به ندرت اتفاق می افتد، جای نگرانی نیست.

(برای مشاوره ی جنسی در خصوص انزال زود رس و درمان آن با مرکز مشاوره تلفنی یارا در تماس باشید.)

نشانه های انزال زود رس:

۱)همیشه یا تقریباً همیشه در عرض یک دقیقه پس از دخول به انزال می رسید.

۲)در تمام مدت یا تقریباً در تمام مدت قادر به تاخیر در انزال در حین مقاربت نیستید.

۳)احساس ناراحتی و ناامیدی می کنید و در نتیجه از صمیمیت جنسی اجتناب می کنید.

عوامل روانی و بیولوژیکی می توانند در انزال زودرس نقش داشته باشند. اگرچه بسیاری از مردان از صحبت در مورد آن احساس خجالت می کنند، انزال زودرس یک بیماری شایع و قابل درمان است. داروها، مشاوره و تکنیک های جنسی که انزال را به تاخیر می اندازند – یا ترکیبی از آنها – می توانند به بهبود رابطه جنسی برای شما و همسرتان کمک کنند.

(برای مشاوره جنسی در خصوص مسائل زناشویی با مرکز مشاوره تلفنی یارا با روان شناسان و مشاوران در ارتباط باشید)

علائم اصلی انزال زود رس:

  • علامت اصلی انزال زودرس عدم توانایی در به تاخیر انداختن انزال بیش از یک دقیقه پس از دخول است. با این حال، این مشکل ممکن است در تمام موقعیت های جنسی، حتی در زمان خودارضایی، رخ دهد.
  • انزال زودرس را می توان به صورت زیر طبقه بندی کرد:
  • مادام العمر (اولیه): انزال زودرس مادام العمر در همه یا تقریباً در همه زمان ها از اولین برخوردهای جنسی شما اتفاق می افتد.
  • اکتسابی (ثانویه):انزال زودرس اکتسابی پس از تجربه جنسی قبلی بدون مشکلات انزالی ایجاد می شود.

بسیاری از مردان احساس می کنند که علائم انزال زودرس را دارند، اما این علائم با معیارهای تشخیصی برای انزال زودرس مطابقت ندارد. در عوض این مردان ممکن است انزال زودرس متغیر طبیعی داشته باشند که شامل دوره های انزال سریع و همچنین دوره های انزال طبیعی می شود.

  • چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر در اغلب تماس های جنسی زودتر از آنچه می خواهید انزال می کنید، با پزشک خود صحبت کنید. معمولاً مردان از بحث در مورد نگرانی های مربوط به سلامت جنسی خجالت می کشند، اما اجازه ندهید که شما را از صحبت با پزشک خود باز دارد. انزال زودرس یک مشکل شایع و قابل درمان است.

(برای کمک در زمینه ی مسائل مربوط با زودانزالی می توانید با مرکز مشاوره تلفنی یارا تماس بگیرید و در کوتاه ترین زمان به مشاور متخصص وصل شده و مشاوره بگیرید.)

برای برخی از مردان، گفتگو با مشاور ممکن است به کاهش نگرانی در مورد انزال زودرس کمک کند.

 به عنوان مثال، شنیدن این موضوع که زود انزالی گاه به گاه طبیعی است و میانگین زمان از شروع مقاربت تا انزال حدود پنج دقیقه است، ممکن است آرامش بخش باشد.

علت های زودانزالی:

علت دقیق انزال زودرس مشخص نیست.زودانزالی میتواند نتیجه ی مسائل جسمی و روانی باشد.

علل روانی:

عوامل روانشناختی که ممکن است نقش داشته باشند عبارتند از:

  • تجربیات جنسی اولیه
  • سوء استفاده جنسی
  • تصویر بدن ضعیف
  • افسردگی
  • نگرانی در مورد انزال زودرس
  • احساس گناه که تمایل شما را برای عجله در برخوردهای جنسی افزایش می دهد.
  • دوست نداشتن خود
  • اضطراب و استرس

عوامل دیگری که می توانند نقش داشته باشند عبارتند از:

اختلال در نعوظ : مردانی که نگران به دست آوردن یا حفظ نعوظ در حین مقاربت هستند، ممکن است الگوی عجله برای انزال ایجاد کنند که تغییر آن دشوار است.

اضطراب:  بسیاری از مردان مبتلا به انزال زودرس نیز دارای مشکلات اضطرابی هستند – یا به طور خاص در مورد عملکرد جنسی یا مربوط به مسائل دیگر.

مشکلات رابطه اگر روابط جنسی رضایت‌بخشی با شریک‌های دیگر داشته‌اید که در آن انزال زودرس به ندرت اتفاق افتاده یا اصلاً اتفاق نیفتاده است، ممکن است مسائل بین فردی بین شما و شریک فعلی‌تان به این مشکل کمک کند.

(برای مشاوره تلفنی در خصوص مسائل زناشویی و فردی بامرکز مشاوره ی تلفنی یارا در تماس باشید)